exercite
exercĭte, adv., v. exerceo, P. a. fin.
exercitē, Adv., doch nur im Compar. (1. exercitus), mühevoll, cogitationes exercitius cogitare, Apul. met. 11, 29.
exercĭtē (inus.), sans relâche : exercitius cogitationes cogitare Apul. M. 11, 29, ruminer laborieusement des pensées.