exercitatorius
exercĭtātōrĭus, a, um, adj. [exercitator],
- diligent, active: labores, August. Epist. 26, 2.
exercitātōrius, a, um (exercito), zur Übung gehörig, basilica, Exerzierhaus, Corp. inscr. Lat. 7, 965.
exercĭtātōrĭus, a, um, qui sert dʼexercice : Aug. Ep. 26, 2.