exercitativus
exercitātīvus, a, um (exercito), zur Übung geeignet, facultas, Boëth. Arist. top. 1, 9. p. 667.
est autem ut sophistice incipiatur ‥ in contentiosa [disputatione ] frequenter, in ~a nonnunquam, in inquisitiva nunquam
in viij ‥ Topicorum determinatur dialectica obviativa et ~a
exercĭtātīvus, a, um, pour lʼexercice : Boet. Top. Arist. 1, 9.