exercitatus
exercitatus, well exercised, practised, versed, trained, experienced, disciplined
exercĭtātus, a, um, Part. and P. a., from exercito.
exercitātus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. exercito), I) tüchtig in Bewegung gesetzt, A) durch Geschäfte – tüchtig beschäftigt, facilius (famem fert) inexercitatus quam exercitatus homo, Cels.: exercitatus agris subigendis, Cic. – B) durch Übung = tüchtig geübt, eingeübt, geschult, a) körperlich, mechanisch: homines exercitati in armis, Caes.: ex. in uxoribus necandis, Cic.: Germani exercitatissimi in armis, Caes.: lictores ad pulsandos verberandosque homines exercitatissimi, Cic. – subst., exercitatus et doctus, Sen. de ben. 2, 17, 4. – b) geistig: homo et in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus, Cic.: homo remotus a dialecticis, in arithmeticis satis exercitatus, Cic.: (an sum) rudis in re publica? quis exercitatior? Cic.: Etrusci ostentorum exercitatissimi interpretes, Cic. – m. Genet., exercitatissimus scripturarum, Tert. adv. haer. 17. – II) sehr beunruhigt, hart geprüft, a) eig.: curis agitatus et exercitatus animus, Cic.: Syrtes exercitatae noto, Hor.: non sane alias exercitatior magisque in ambiguo Britannia fuit, Tac. – b) übtr., prüfungsreich, kummervoll, vultus, Petron. 83, 9.
exercĭtātus, (11) a, um, part.-adj. de exercito, ¶ 1 agité, remué [pr. et fig.] : Syrtes exercitatæ Noto Hor. Epo. 9, 31, les Syrtes battues par le Notus ; non alias exercitatior Britannia fuit Tac. Agr. 5, jamais la Bretagne ne fut plus agitée ¶ 2 exercé, dressé, formé, qui a lʼhabitude : exercitatus glebis subigendis Cic. Agr. 2, 84, exercé au travail de la glèbe ; exercitatus usu belli Cic. Font. 41, exercé à la guerre ; in arithmeticis satis exercitatus Cic. Att. 14, 12, 3, assez habile arithméticien || -tior Cic. Off. 2, 53 ; -tissimus Cic. Pomp. 55 ; Cæs. G. 1, 36.
- 1. geoefend, geschoold, ervaren (in: abl.; in m. abl.; ad) [proeliis; in armis; in dicendo; in arithmeticis; in maritimis rebus; ad pulsandos homines];
- 2. verontrust, geteisterd, geplaagd [animus curis; Syrtes noto door de wind]; ➤ senex -i vultūs.
exercitatus , a, um. part. p. c. s. v. exercito.
經過。熟者。經練者。— usu 經過。熟。 Curis exercitatus 素罣念。
Suggest a Translation
See an image
經過。熟者。經練者。— usu 經過。熟。 Curis exercitatus 素罣念。
Suggest a Translation
See an image
exercitātus adj.with comp.and sup.
- exercito; freq.of exerceo, well exercised, practised, versed, trained, experienced, disciplined: ad hanc rem, T.: in re militari: superioribus proeliis, Cs.: exercitatiores ad bene promerendum: in re p. quis exercitatior?: in maritimis rebus exercitatissimi. — Troubled, disturbed, worried: curis animus: Syrtes noto, H.