experrectus
experrectus, a, um, Part., from expergiscor.
experrēctus, a, um, PAdi. (v. expergiscor), wach, munter, vigoris experrecti, Col. 1. praef. 12. – v. leb. Wesen, insomne et experrectum est animal canis, Sen. contr. 7 (5), 20. § 12: ut sint (apes) experrectiores, Col. 9, 7, 5.
experrēctus, a, um, p.-adj. de expergiscor ; -tior Col. Rust. 9, 7, 5, plus vigilant.
experrectus , a, um. part. p. c. et, v. experrexi
See an image
See an image
experrēctus
- P. of expergiscor.