expetibilis

expĕtĭbĭlis, e, adj. [expeto],

• desirable: expetendum est, inquiunt, quod bonum est: expetibile, quod nobis contingit, cum bonum consecuti sumus, Sen. Ep. 117, 4: potentia, Boëth. Consol. 2, 6.

expetibilis, e (expeto) = αἱρέσιμος, erstrebbar, wünschbar, expetendum est, inquiunt, quod bonum est; expetibile, quod nobis contingit, cum bonum consecuti sumus, Sen. ep. 117, 5: quae vero est ista vestra expetibilis ac praeclara potentia? Boëth. de cons. phil. 2, 6.

expetibilis [CL] , desirable. ~is, desiderabilis GlH E 649; c1000 post virtutum omnium ~em ubertatem (Ep. ad Wulstanum) Mem. Dunst. 404; cum ‥ omnium ~ium prima sit sapientia J. Sal. Met. 857C; 1527 pax bello ~ior Conc. III 708b.

expĕtĭbĭlĭs, (16) e (expeto), très désirable : Sen. Ep. 117, 5 ; Boet. Cons. 2, 6.

expetibilis , e. adj.
可願者。

Suggest a Translation
See an image