exsuscito
exsuscito, to rouse from sleep, awaken
ex-suscĭto (exusc-), āvi, ātum, 1, v. a., to rouse from sleep, to awaken (class.).
- I Lit.: exsuscitate vostram huc custodem mihi, Plaut. Curc. 1, 1, 91 (91): te gallorum cantus exsuscitat, Cic. Mur. 9, 22.—
- B Transf., of fire, to kindle: flammas exsuscitat aurā, Ov. F. 5, 507: ne parvus ignis ingens incendium exsuscitet, Liv. 21, 3, 6. —
- II Trop., to stir up, rouse up, excite: quae cura exsuscitat animos et majores ad rem gerendam facit, Cic. Off. 1, 4, 12; so, animum omnibus dictis, id. Inv. 2, 15, 49; and: animum clamore, Auct. Her. 3, 12, 22: naturalem memoriam hac notatione, id. ib. 3, 21, 34; cf. ib. 3, 22, 36.
ex-suscito, āvī, ātum, āre, I) emporheben, glebas arvo ex molli, Acc. tr. 496. – übtr., apertae surae, bracchia autem procera horrorem mihi ex corde exsuscitabant, ließen mich im Herzen aufschaudern, Turpil. com. 46. – II) aufwecken, erregen, A) eig.: a) einen Schlummernden, aggreditur me et quietum exsuscitat, Acc. tr. 199: exsuscitate vostram huc custodem mihi, Plaut. Curc. 91: te (iuris consultum) gallorum, illum (imperatorem) bucinarum cantus exsuscitat, Cic. Mur. 22. – b) Lebl., flammam aurā, anfachen, Ov. fast. 5, 507: im Bilde, ne quando parvus hic ignis magnum incendium exsuscitet, entzünde, Liv. 21, 3, 6. – B) übtr.: a) geistig wecken, erwecken, anregen, naturalem memoriam, Cornif. rhet.: quae cura etiam exsuscitat animos, Cic.: cum sermone animum eius retinet aut exsuscitat clamore, Cornif. rhet.: auditoris animus aut renovatur ad ea, quae restant, aut omnibus iam dictis exsuscitatur, Cic. – b) se exs., gemütlich, sich ermannen, sich aufraffen, magis tute te exsuscita, ut etc., Brut. in Cic. ep. ad Brut. 1, 16, 11.
exsuscĭtō, (14) āvī, ātum, āre, tr., éveiller, tirer du sommeil : exsuscitat te gallorum cantus Cic. Mur. 22, le chant du coq tʼéveille || susciter, allumer : Liv. 21, 3, 6 || [fig.] provoquer, faire naître, exciter : animos Cic. Off. 1, 12, être un aiguillon pour lʼâme.
- 1. (op)wekken;
- 2. aanwakkeren [flammam]; ➤ metaf.: ne quandoque parvus hic ignis incendium ingens exsuscitet (Liv.);
- 3. prikkelen, aansporen [animos].
ex-suscitō (exusc-) āvī, ātus, āre,
- to rouse from sleep, awaken: te gallorum cantus exsuscitat.—To kindle: flammas aurā, O.: incendium, L. —Fig., to stir up, rouse up, excite: animos: animum dictis.