exsuperantia
exsuperantia, preeminence, superiority
exsŭpĕrantĭa (exup-), ae, f. [exsupero],
- pre-eminence, superiority (rare but class.): an hoc non ita fit omni in populo? nonne omnem exsuperantiam virtutis oderunt? * Cic. Tusc. 5, 36, 105: ingens Scipionis (with fiducia), Gell. 4, 18, 2: splendoris vel altitudinis, id. 14, 1, 12.
exsuperantia (exuperantia), ae, f. (exsupero), das Hervorragen = das Außerordentliche, die Vorzüglichkeit, virtutis, Cic. Tusc. 5, 105: alcis, Gell. 4, 18, 2: vel splendoris vel altitudinis, Gell. 14, 1, 12.
exsŭpĕrantĭa, æ, f. (exsupero), supériorité : Cic. Tusc. 5, 105 ; Gell. 14, 1, 12.
exsuperantia (exup-) ae, f
- exsupero, preeminence, superiority: virtutis.