exsuperator
exsŭpĕrātor, ōris, m. [exsupero],
- a conqueror, Num. Constant. ap. Eckhel. D. N. V. 8, p. 83.
Exuperator, superator, victor. In nummo Constantini M. apud
Eckhel D. N. V. T. 8.
p. 83.
Exuperator omnium gentium.