extraordinarie
extrā-ōrdināriē, Adv. (extraordinarius), außergewöhnlich, Hieron. in Ephes. 1. ad 2, 13.
equis eorum ablatis ~ie, ignominiose usque ad nos pedites eos redire permisit
quod sextus liber Decretalium legatur ordinarie ‥ et quod certi tituli, extracti secundum disposicionem magistrorum ‥, ~ie legantur
a bachilario ~ie legente
extrāōrdĭnārĭē, contrairement à lʼusage : Hier. Ephes. 1, 2, 13.