extundere Save DMLBS extundere [CL] , to beat, strike. b to force out, dispel. c to extort. ~it, i. elidit, [ed. omits: excutit] GlH E 791; ut percussione fabri [ferrum] ~atur Kykeley 226. b extusit vel extunsit, i. dejecit, extorsit GlH E 794. c GlH E 794 (v. b supra).