exuberanter
exūberanter, Adv. (exuberans), überflüssig, reichlich, Cassiod. de amic. 25, 3.
in Anglia ~ius spe sullimati fuerant
hec ‥ omnia mala post mortem ejus tanto ~ius et vehementius prevaluerunt
concessis ‥ duobus primis, volumus ut in tercio ~ius crescat vobis concessio(
ut concessa quamvis pascua sibi videantur ~er sufficere
ut ‥ pietatis officia illius ~er in omnia vicina loca longe lateque dimanent ad Dei omnipotentis gloriam
exūbĕrantĕr, adv., surabondamment : Ps. Cassiod. Amic. 25, 3.