extussio
ex-tussĭo (ētussĭo, Cael. Aur. Tard. 5, 10, 103), no perf., ītum, 4, v. a.,
- to cough up: vomicam excitat sic ut extussiatur, Cels. 2, 8 med.: aliquid, Plin. 23, 3, 35, § 72; Cael. Aur. Acut. 2, 16.
ex-tussio, ītus, īre, aushusten, sanguinem, Plin.: extussitur pus, Cels.: extussita sputa, Cael. Aur. – Nbf. ētussio, īre, Cael. Aur. chron. 5, 10, 103 (wo liquida et purulenta etussiantur).
extussĭō, ītum, īre, tr., rejeter en toussant, expectorer : Plin. 23, 72.
➳ etussio C. Aur. Chron. 5, 10, 103.