exuberatio
exūbĕrātĭo, ōnis, f. [exubero],
- superabundance, excess; in plur., opp. defectiones, Vitr. 1, 4, 8.
exūberātio, ōnis, f. (exubero), der Überfluß (Ggstz. defectio), Vitr. 1, 4, 8 (im Plur.). Th. Prisc. 4. fol. 318, a.
juxta lunares defectus ‥ residente derivationis ~one
ex quorum [humorum ] multiplicatione fumositatum fit ~o; ex earum ~one superfluitatum fit collectio
exūbĕrātĭō, ōnis, f. excès, exubérance : Vitr. Arch. 1, 4, 8.