fabularis

fābŭlāris, e, adj. [1. fabula, II.],

• fabulous = fabulosus: historia fabularis, fabulous history, legendary tale, Suet. Tib. 70; Censor. de Die Nat. 4.

fābulāris, e (1. fabula) = μυθικός, der Sage (Mythe) angehörig, mythisch (vgl. Augustin. de civ. dei 6, 5 in.), historia, Mythengeschichte, Heroengeschichte, Suet. Tib. 70, 3: u. so fabulares poëtarum historiae, Censor. 4, 6.

fabularis [CL] , fabulous. et hic et haec ~is, et hoc -re: unde †fabulanter [MS: fabulariter] adverb. Osb. Glouc. Deriv. 215.

fābŭlāris, (16) e (fabula 1), fabuleux, mythique : Suet. Tib. 70.

fabularis , e. adj.
荒唐。怪诞。謏說。— historia 無稽之談。諸神之説。

Suggest a Translation
See an image