fabulator
fābŭlātor, ōris, m. [fabulor], a narrator, a story-teller (post-Aug.).
- I In gen.: elegantissimus, Sen. Ep. 122 med.: lectoribus aut fabulatoribus arcessitis, Suet. Aug. 78; Gell. 3, 10, 11; Vulg. Baruch, 3, 23.—
- II A fabulist: Aesopus ille e Phrygia fabulator, Gell. 2, 29, 1.
fābulātor, ōris, m. (fabulor) = μυθολόγος (Gloss.), a) der Erzähler von Geschichten u. Märchen, als Schriftsteller, Gell. 3, 10, 11: als mündlicher Unterhalter, Sen. ep. 122, 15: bes. von Beruf, der Sagen-u. Märchenerzähler, Suet. Aug. 78; dah. Schwätzer, Vulg. Baruch 3, 23. – b) insbes., der Fabeldichter, Gell. 2, 29. § 1.
in donum per breve regis Maur[icio ] ~ori xx s.
famosus ille ~or Bledhericus ‥ sic enigmatice proloqui consueverat
fābŭlātŏr, (15) ōris, m. (fabulor), conteur, narrateur : Sen. Ep. 122, 15 || fabuliste : Gell. 2, 29, 1.