fabulatio
fābŭlātĭo, ōnis, f. [fabulor],
- narration discourse: forensis, Mart. Cap. 6, 189; Vulg. Psa. 118, 85.
fābulātio, ōnis, f. (fabulor), die Erzählung, Unterhaltung, das Gespräch, Geschwätz, Plur., Vulg. psalm. 118, 85. Arnob. in psalm. 118, 85. Firm. math. 5, 9.
domunculae, quae ad orandum vel legendum factae erant, nunc in commessationum, potationum, ~onum, et ceterarum sunt illecebrarum cubilia conversae
mox indice fama, / nota fuit dominae sed haec făbulatio servae
cum ~ionibus et conviviis se totis viribus immiscet Venus
qui de monachis non loqui non potuit, ‥ instituit monacum aliquem in curia sua ‥ ut presente monacho et audiente jocundior de monachis fieret ~o
miror eorum in auditorio tam fortes esse tibias et sanas, quas in oratorio tam debiles conspicio et infirmas, ut in ~one pene toto die infatigabiliter stare prevalent in auditorio, qui sine magno gravamine vix in oratione usque ad finem unius psalmi stare possunt in choro
unde religiosi maxime vitare habent ~ones et rumores mundi [ME: ]nan tale ne tidinge of þe worlde
quod ‥ a jocosis ~onibus et ociosis coloquiis se absteneant
nolite ‥ credentiam dare consiliariis perfidis et viris iniquis, qui ~ones vobis referunt, sed non ut lex vera
fābŭlātĭō, ōnis, f. (fabulor), discours, conversation : Firm. Math. 5, 9.
Capell. 6.
p. 189. Cura districtior tibi forensis fabulationis partibus alligata aciem industriæ melioris obtudit.