facetia
făcētĭa, ae, f. [facetus; cf.: argutiae, deliciae], a jest, witticism; drollery, piece of humor.
- I Sing. (ante- and post-class.): haec facetiast, amare inter se rivalis duos, Plaut. Stich. 5, 4, 47 (729): jocularis, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 21: facetia sermonis Plauto congruentis, Gell. 3, 3, 3: facetiae habere, res divinas deridere, Ap. Apol. 56, p. 310, 27. —
- II Plur.: făcētĭae, ārum.
- A A witty or clever thing in action or behavior (Plautin.): mulier, quoi facetiarum cor corpusque sit plenum et doli, Plaut. Mil. 3, 1, 186 (781): fecisti, here, facetias, quom, etc., id. Stich. 5, 2, 7 (655).—
- B Wit, witty sayings, witticisms, pleasantry, drollery, humor, facetiousness (class.; syn.: sal, dicacitas, cavillatio, lepos, urbanitas, comitas): (sales), quorum duo genera sunt, unum facetiarum, alterum dicacitatis, Cic. Or. 26, 87: cum duo genera sint facetiarum ... illa a veteribus superior cavillatio, haec altera dicacitas nominata est, id. de Or. 2, 54, 218: facetiis autem maxime homines delectari, si quando risus conjuncte, re verboque moveatur, id. ib. 2, 61, 248: P. Scipio omnes sale facetiisque superabat, id. Brut. 34, 128: festivitate et facetiis C. Julius et superioribus et aequalibus suis omnibus praestitit, id. ib. 48, 177: sale tuo et lepore et politissimis facetiis pellexisti, id. de Or. 1, 57, 243: accedat oportet lepos quidam facetiaeque, id. ib. 1, 5, 17; cf.: dulces Latini leporis facetiae, Vell. 1, 17, 1: facetiarum quidam lepos, Cic. de Or. 1, 34, 159: facie magis quam facetiis ridiculus, id. Att. 1, 13, 2: ego mirifice capior facetiis, maxime nostratibus (corresp. to sales), id. Fam. 9, 15, 2: asperis facetiis illusus, sarcasms, Tac. A. 15, 68; cf. acerbae, id. ib. 5, 2: per facetias incusare aliquem, id. ib. 14, 1.
facētia, ae, f. (facetus), I) Sing., das Drollige, der Scherz, Witz, die Laune, haec facetiast, amare inter se rivales duos, Plaut. Stich. 727: fac. iocularis, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 21 fac. sermonis Plauto congruentis. Gell. 3, 3, 3: Aemilianum istum facetiae sibi habere res divinas deridere, Apul. apol. 56. – II) Plur., facētiae, ārum, f., feine-, witzige-, drollige Einfalle, der drollige Witz, im üblen Sinne Spottreden, Cic. u.a.: asperae, acerbae, beißender Witz, Stichelreden, Tac.: facetias facere, artig sich betragen, Plaut.
~ia,glio
~ias, jocus F 65: ~iae, suavitas verborum
Galo justa ~ia dejectum surgere precipit et ad arma reverti
eloquentie perita ~ia eruditam
set jam, quia non curatis dictos ribaldos castigare, nos infra breve tempus illos docebimus talem fascessiam quod semper postea penitebunt quod contra nos aliquam vocem offensionis umquam emiserunt
hostilis statio fit ficta facecia regi
cepit [Arturus ] familiam suam augmentare tantamque ~iam in domo sua habere ita ut emulationem longe manentibus populis ingereret
tantam in domo sua coepit habere ~iam, ut in induendo sive in arma ferendo, loquendo et se gerendo, longe manentes populos ad emulationem sui provocaret
vir nobilis ‥ qui non propter moralit atis fascetiam sed propter divitiarum habundantiam nobilitatis nomen obtinuit
rex, ut omnis ~ie thesaurus, dissimulans vultum avertit et tacuit
quorum facesciam, gestus maturitatem, vestium compositionem, morum severitatem cum ‥ considerassent, confiteri cogebantur quod Oxonialis universitas emula Parisienis censeri promeretur
hospitatus est ‥ in majori domini regis Francorum palatio. ‥ sic enim immutabiliter voluit dominus rex Francorum, jocose dicens “sine modo, sic enim decet omnem adimplere ~iam et justitiam”; [cf. ]Matth. iii 15
Thomas ‥ omnes Anglicos fascessia superavit et gloria
non debet intelligi carnaliter de nuptiis corporalibus de quibus fuit Cristo modica cura tradere facessiam
olim regni nobiles filios suos ‥ tradiderunt militibus vel armigeris veteranis ad informandum litteris et ~ia ut scirent omne genus inhonestatis cautius evitare
rex ‥ cui nichil ‥ perfectissime facessie defuit
erudiendum ‥ in et de bonis moribus literature, idiomate vario, nutritura et ~ia(
quia plurimi peccantes adintra forent aliter quam facesie Dei convenit diffamati
făcētĭa, æ, f. , plaisanterie : Pl. St. 727 ; Gell. 3, 3, 3.
➳ rare, v. facetiæ.
facetia , ae. f. et, v. facetiae
See an image
See an image
Facundia. Chunradus de Fabaria de Casib. S. Galli cap. 8 :
Non jurisEt cap. 9 :Facetia , sed armorum copia, in qua confidebat, etc.
Post multam MinervæFacetiam , cum omni dignus potestate clamaretur a cunctis, etc.
Facetiæ, dixit Apuleius in Apolog.