facetior
făcētĭor, āri, v. dep. n. [facetus],
- to talk wittily, be facetious, Sid. Ep. 3, 13.
facētior, ārī (facetiae), Artigkeiten sagen, Sidon. epist. 3, 13, 1.
făcētĭor, ārī (facetiæ), plaisanter : Sid. Ep. 3, 13, 1.
Facetiisutor.
Sidon. 3.
ep. 13. Qui, quod verbis inverecundis aurium publicarum reverentiam incestant, granditer sibi videntur
Facetiari.