falsiloquus
Could not find falsiloquom in Logeion dictionaries.
falsiloquom Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Noun: masculine accusative singular, Adjective: masculine accusative singular of falsiloquus
falsĭlŏquus (-locus), a, um, adj. [falsus + loquor],
- that speaks falsehoods: quarum rerum te falsilocum mihi esse nolo. Plaut. Capt. 2, 2, 14 (264); Prud. Apoth. 107; also Plaut. Mil. 2, 2, 36 (191), glossema.—Subst.: fal-sĭlŏquus, i, m., a false accuser, Vulg. Job 16, 9.
falsiloquus (falsilocus), a, um (falsus u. loquor), trügerisch (lügnerisch) redend, lügenhaft, a) v. Pers., Vulg. Iob 16, 9. Cl. Mam. de anim. 2, 11 in.: m. Genet., quarum rerum te falsilocum mihi esse nolo, doch wünsche ich, daß du dabei nicht lügest, Plaut. capt. 264. – b) v. Lebl.: pagina divini libri, Prud. apoth. 107: vanitas, Cl. Mam. de anim. 3, 9, 3.
melius credebam veritati quam ~ae aliorum narrationi
falsiloquis praebebant jurgia linguis
vos ~os et mendosos fures
si vobis a ~is et erroris spiritibus vestra persuasa est opinio
homo ~us vel falsus in verbis
falsĭlŏquus (16) (-lŏcus), a, um, (falsus, loquor), menteur : Pl. Capt. 264 ; Mil. 191.