fatiloquus
fatiloquus, prophesying, prophetic
fātĭlŏquus, a, um, adj. [fatum-loquor],
- declaring fate, prophesying, prophetic; hence, as subst., a prophet, a prophetess (very rare): Carmenta mater, Liv. 1, 7, 8: Cretensis Epimenides, Ap. Flor. p. 352.
fātiloquus, a, um (fatum u. loqui), das Schicksal verkündigend, weissagend, subst. m. = der Weissager, f. = die Weissagerin, Cretensis Epimenides, inclitus fatiloquus, Apul. flor. 15. p. 19, 4 Kr.: Carmenta mater,...quam fatiloquam miratae eae gentes fuerant, Liv. 1, 7, 8.
fātĭlŏquus, (16) a, um (fatum, loquor), qui prédit lʼavenir : Liv. 1, 7, 8.
fātiloquus
adj.
- fatum+4 LAC-, prophesying, prophetic: alquam fatiloquam mirari, as a prophetess, L.