fatidicus
fatidicus, prophesying, prophetic
fātidicus, a, um: adj. (fātum and dīcō), prophetic, soothsaying, 8.340.
fātĭdĭcus, a, um, adj. [fatum-dico],
- that predicts future events, prophesying, prophetic (class.): qui futura praedivinando soleant fari, fatidici dicti, Varr. L. L. 6, § 52 Müll.: vates, Verg. A. 8, 340; Ov. M. 3, 348: Themis, id. ib. 1, 321: anus, Cic. N. D. 1, 8, 18: deus, i. e. Apollo, Ov. F. 2, 262: puella, Suet. Galb. 9: augurium, Plin. 15, 29, 36, § 120: fulmina, id. 2, 43, 43, § 113: specus, id. 2, 93, 95, § 208: libri, i. e. the Sibylline, Suet. Aug. 31; cf. silvae, Val. Fl. 1, 304.—Subst.: fātĭdĭcus, i, m., a prophet, Cic. Leg. 2, 8, 20.
fātidicus, a, um (fatum u. dico), weissagend, vates, Verg.: anus, Cic.: puella, Suet.: numen, Plin. ep.: deus, v. Apollo, Ov.: augurium, Plin.: libri, Weissagebücher, Suet. u. A ugustin. – subst., fātidicus, ī, m., der Weissager, Varro LL. u. Cic.
~us, mathematicus, divinus
~us, i. fata dicens, divinus, quasi propheta
~us, ‥ i. fatum dicens
comes ~o hoc verbo velut telo percussus
respondit sanctus spiritu ~o et ore veridico
fātĭdĭcus, (12) a, um (fatum, dico), qui prédit lʼavenir, fatidique, prophétique : Cic. Nat. 1, 18 || subst. m. , devin, prophète : Cic. Leg. 2, 20.
fātidicus
adj.
- fatum+DIC-, prophesying, prophetic: anus: deus, i. e. Apollo, O.—As substm., a prophet.