fatim
fătim, adv.,
- sufficiently; acc. to Serv. Verg. A. 1, 123, from ‡ fatis, whence affatim and fatigo.
fatim, s. *fatis.
fătim, abondamment : Serv. En. 1, 123.
➳ acc. de lʼinusité fatis, suffisance ; dʼoù ad fatim (affatim), à suffisance, v. adfatim.
Affatim. Gloss. Lat. Gall. Sangerm. :