fator
fātor, āri, v. a. freq. [for] only: fatantur, multa fantur, Paul. ex Fest. p. 88, 11 Müll.: fatatus, εἱμαρμένος, Gloss. Philox.; cf. ib.: fator, πολυλογέω, v. ‡ fatantur.
1. fātor, ōris, m. (fari), der Sprecher, Prisc. part. XII vers. Aen. 6. § 116.
2. fātor, ārī (Intens. v. fari), wieder u. wieder sagen, Paul. ex Fest. 88, 11.
~or, dictor
1 fātor, ārī, fréq. de for, dire et redire : P. Fest. 88, 11.
2 fātŏr, ōris, m. (fari), celui qui parle : Prisc. Vers. Æn. 6, 116.
fari. Fest. Fatantur, multa fantur.