fatus
fātus, a, um, Part., from for.
fātus, ūs, m. [for].
- A word, saying, Mart. Cap. 7, § 802.—
- B Esp., an oracle, a prophecy: Deliaco fatu, Mart. Cap. 1, § 24: ficta fatu, Sid. Ep. 9, 13.—Plur.: Apollinis fatus, Mart. Cap. 1, § 23.—
- II Fate: incerto fatu fortunae aliorsum prorupit eventus, Amm.23, 5, 8; Petr. 42, 77 al.; v. fatum, II. A.
fātus, ūs, m. (for), I) das Reden, die Worte, claudere fatibus orsa, Mart. Cap. 7. § 802. – insbes. die Weissagung, das Orakel, Deliaco fatu, Mart. Cap. 1 § 24: ficta fatu, falsche Orakel, Sidon. epist. 9, 13, 5. v. 104: Plur., Apollinis fatus, Mart. Cap. 1. § 23: promite secretos fatus, Prud. apoth. 594. – II) = fatum, das Schicksal, Petron. 42, 5; 71, 1 u. 77, 3. Amm. 23, 5, 8. Corp. inscr. Lat. 3, 1854 u. 3196; 6, 10127 u. 6, 22102.
ut dudum angelico discit virguncula fatu
actus ejus laudabiles cunctis scire volentibus et scripto commendat et ~u
~ibus, locutionibus
~u,sprœce
cuidam ‥ matrone que humanis nuncupatur ~ibus Ælfhid
fedior est fatu, bis turpior est moderatu(
1 fātŭs, a, um, part. de for.
2 fātŭs, (14) ūs, m. , paroles, propos : Capel. 7, 802 || oracle : Sid. Ep. 9, 13, 5 || = fatum Petr. 42, 5 ; 71, 1 ; Amm. 23, 5, 8.
Fatum, in Fragm. Petronii pag. 21. Vetus Inscriptio :
FructumAlia :alium meritorum suorum reportare Fatus malus negavit.
Virginem eripuit Fatus malus, etc.
fātus
- P. of * for.