fatuus

fătŭus, a, um, adj. [root fa, cf. for; properly, garrulous], foolish, silly, simple (class.; syn.: stultus, stolidus, insipiens, desipiens, stupidus, hebes, ineptus, insulsus, absurdus).

• I Adj.: ego me ipsum stultum existimo, fatuum esse non opinor, Afran. ap. Isid. Orig. 10, 246: stulti, stolidi. fatui, fungi, bardi, blenni, buccones, Plaut. Bacch. 5, 1, 2 (1088): fatuus est, insulsus, Ter. Eun. 1079: non modo nequam et improbus, sed etiam fatuus et amens es, Cic. Deiot. 7, 21: monitor, id. de Or. 2, 24, 99: homo, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 67, 274: puer, Cic. Att. 6, 6, 3: nisi plane fatui sint, id. Fin. 2, 22, 70: mores, Plaut. Trin. 2, 2, 18 (293).—
• • B Poet. transf.
  • • 1 Insipid, tasteless, of food: ut sapiant fatuae, fabrorum prandia, betae, Mart. 13, 13.—
    • 2 Awkward, clumsy, unwieldy: illa bipennem Insulsam et fatuam dextra tenebat, Juv. 6, 658.—
• II Subst.: fătŭus, i, m., and fătŭa, ae, f., a fool, simpleton, a jester, buffoon.
• • A In gen., one who acts foolishly: paene ecfregisti, fatue, foribus cardines, Plaut. Am. 4, 2, 6 (1026); Cat. 83, 2; Juv. 9, 8.—
  • B Esp., kept by Romans of rank for their amusement: Harpasten, uxoris meae fatuam, scis hereditarium onus in domo mea remansisse ... si quando fatuo delectari volo, me rideo, Sen. Ep. 50, 2; Lampr. Comm. 4, 3.
• —Hence, fătŭe, adv., foolishly, absurdly: plerumque studio loquendi fatue modo accedendum, Quint. 6, 4, 8 dub. (Spald. and Zumpt, fatui); Tert. adv. Herm. 10; id. de Pat. 6. —Hence,

1. fatuus, a, um (zu cōnfūto), I) albern = einfältig, blödsinnig, narrenhaft, von Natur od. im Benehmen, a) v. Pers.: puer fatuus, Cic.: monitor non fatuus, Cic.: qui futuri sunt posthac stulti, stolidi, fatui, Plaut.: fatuus est, insulsus, tardus, Ter.: fatuus et amens es, Cic. – subst., α) ein alberner Mensch im Benehmen, ein Narr, Catull. 83, 2. Iuven. 9, 8. – β) fatuus, ī, m. u. fatua, ae, f., der, die Blödsinnige von Natur, der Narr, die Närrin, wie sie röm. Große sich zur Kurzweil hielten, Sen. ep. 50, 2. Lampr. Comm. 4, 3. – b) v. Lebl., albern, fade, verkehrt, primas illas rabiosulas (litteras) sat fatuas dedisti, deine ersten Briefe mit ihrem tollen Heimweh haben des Verkehrten genug enthalten, Cic. ep. 7, 16, 1: mimico genere fatuam sententiam dixit, Sen. contr. 7, 5 (20), 15: lege libros omnes propheticos, non intellecto Christo, quid tam insipidum et fatuum invenies? Augustin. in euang. Ioann. tract. 9. § 3: poet., bipennis insulsa et fatua, Iuven. 6, 658. – II) übtr., dem Geschmacke nach fade = geschmacklos, beta, Mart.: placenta, Mart.: sal, taubes, Eccl.: si fatuum exierit, Apic.

fatuus [CL] 1 (of person or animal) foolish, silly. b (as sb. m. or f.) fool, one who behaves foolishly. c (born) idiot, lunatic. d ‘fool’, jester. cum ~is virginibus extinctas lampadas gestantibus [cf. Matth. xxv 8] Aldh. VirgP 15; tanquam vir discretus sensualitati ~e uxori ‥ obstat Pull. CM 201; ubi et aves ~e ingeniose reperiuntur Gir. TH I 22; s1098 eliminantur ab exercitu lotrices ~e M. Par. Min. I 117; [homo] est ‥ ~us ut strucio Bacon V 143; bene ~us erat S. Michael qui credebat quod sibi darem vaccam meam et vitulum meum Latin Stories 71; quanta mala accidunt regno cujus rex ~us est et insipiens (J. Bridl.) Pol. Poems I 134; cum rex ‥ neque multum ~us erat nec nimis ignavus W. Worc. Itin. 318.  b dicis ‘~us fatua loquitur.’ numquid fatua loquitur, qui veritatem praedicat, et non ille magis ~us est qui est falsitatis assertor? Alcuin Dogm. (Adv. Elipand. I 8) 247a (v. 2 infra); 1221 (v. episcopus 3); illa causa nulla est nisi ~orum proterviencium qui ‥ aliter nesciunt respondere Rog. Swyn. Insol. 47.  c hic [leo] ~am quandam, Johannam nomine, bestiali amore amplecti solebat Gir. TH II 24; naturaliter ~i solo baptismi sacramento salvantur velut parvuli Hales Sent. II 197; 1391 R. ‥ qui ~us fuit ‥ cecidit in quendam lacum aque ‥ et ibidem statim submersus fuit SelCCoron 124; quasi ~us naturalis a sua juventute et fere cotidie ebrius Gascoigne Loci 25.  d in curia ejus quidam homo ~us ‥ degebat ‥; solent enim optimates ‥ homines hujusmodi secum retinere qui et ipsos dominos ‥ verbis et gestibus fatuis possunt in jocos et cachinnos commovere J. Furness Kentig. 45; induit habitum ~i et perrexit per abbacias ad probandum statum monachorum. et venit et percussit ostium chori cum pila sua Eccleston Adv. Min. 78; 1300 Martinetto de Vasconia ~o ludenti coram dicto domino Edwardo, de dono ejusdem, ij s. AcWardr 166; 1303 Roberto B. ~o de dono principis racione mali quod sustinuit eodem die per eundem principem in aqua ibidem per manus proprias KR Ac 363/18 f. 21; 1336 Thome ~o ‥ xij d. Ac. Durh. 528; 1461 Gilberto ~o, xiij s. iiij d. ExchScot 76. 2 (of thought, word, deed, etc.) foolish, pointless. Alcuin Dogm. 247A (v. 1b supra); non enim sermo ejus ~us vel inutilis erat sed sale spirituali conditus Dominic V. Ecgwini I 7; nullam vel simplicem paeneque ~am objectionem disputanti mihi occurrentem ‥ volo praeterire Anselm (Mon. 6) I 19; gestibus ~is J. Furness Kentig. 45 (v. 1d supra); astrologia judiciaria ~a est et infatuativa eorum qui sibi vacant Kilwardby OS 99; nimis enim factuum videretur ipsum providere aut preordinare quodcunque nisi illud posset perficere in effectu Bradw. CD 586D. 3 (ficus ~a) ‘sycomore’ (συκόμορος < σῦκος + μόρον w. false etym. from μωρός), interp. as fruitless fig. Cf. Gregory Moral., PL LXXVI 444C–446A. sicomorus ‥ est arbor foliis moro similis sed altitudine praestans, unde et a Latinis celsa nuncupatur ficus ~a dicitur. ex eadem dominica crux credentes alit ut ficus ab incredulis inridetur ut ~a Bede Luke (xix 1–4) 560; [sum velut] fumus et ficus fatua J. Howd. Cyth. 14. 6; ad succidendos palmites pestiferos et nocivos quos velut ficus ~a fertilitas Anglicana produxit J. Acton Comment. prol.; 1354 velut ficus ~a sine fructu (Lit. Regis) Conc. III 33. 4 (leg., w. ref. to oath) untrue (due to ignorance, not falsehood). poterit etiam sacramentum esse falsum et poterit esse ~um. ‥ committit enim jurator perjurium propter falsum sacramentum, ut si et certa scientia aliter juraverit quam res in veritate se habuerit. si autem sacramentum fuerit ~um, licet falsum, tamen non committit perjurium, licet re vera res aliter se habeat quam juraverit, et quia jurat secundum conscienciam eo quod non vadit contra mentem Bracton 288b; sunt ‥ quidam qui ~um faciunt sacramentum et falsum per negligenciam vel per ignoranciam examinacionis Fleta 336.

1 fătŭus, (13) a, um, ¶ 1 fade, insipide : Mart. 13, 13, 1 ¶ 2 [fig.] insensé, extravagant : Cic. Dej. 21 ; de Or. 2, 90 || subst. m. f. , fou, bouffon, folle : Juv. 9, 8 ; Sen. Ep. 50, 2 [les grands personnages à Rome entretenaient des bouffons pour passer le temps].

fatuus , a, um. adj.
瘋。痴。淡無鹽者。

Suggest a Translation
See an image

fatuus adj.

• fatus, speaking by inspiration; hence, insane, foolish, silly, simple: fatuus est, insulsus, T.: fatuus et amens es: monitor: bipennis, clumsy, Iu.—As substm.: fatuos non invenit, fools, Iu.