fatuitas
fatuitas, folly, fatuity
fătŭĭtas, ātis, f. [1. fatuus],
- foolishness, folly, silliness, fatuity (very rare), Cic. Inv. 2, 32, 99; id. Att. 11, 25, 2; Firm. Math. 8, 19; Vulg. Prov. 16, 22; August. Ep. 65.
fatuitās, ātis, f. (fatuus) = μωρία (Gloss.), die Albernheit, Einfalt, Cic. de inv. 2, 99. Apul. de dogm. Plat. 2, 4. Firm. math. 8, 19, 2. Vulg. prov. 16, 22 u.a. Paul. ex Fest. 68, 2.
ni torpentis stilum ingenioli multimoda ~atis ignavia duro obtunderet repulsu
ut eorum vel sapientia vel ~as cunctis patesceret
nempe tunc in immensum ~as pervagatur, cum propter reverentiam ordinis stultus ordinatur
multitudo ‥ capillorum super utroque humero significat ~atem et stoliditatem
ne per insolentiam vel fatuitatem / stultorum potencia regni subnervetur
sub spe reducendi ovem perditam ab invio erroris sui ad viam veritatis a qua ~atem suam dogmata perversorum abduxerant
cum videret agrestis ~atis hominem, qui non fuerat Christianus
quia simplex erat, ejus simplicitas ~as a confratribus vocabatur
in tantam ~atem et mentis alienacionem devenit quod ‥
de terris et tenementis ‥ que racione ~atis W. B. idiote consangunei et heredis ‥ Johannes in manu regis exist’
ut tuas ~ates et calumnias refellam veracibus dictis
quae opinio sua se patenti ~ate suffocat
hec autem tamquam ~ates et insanias, utpote pythagoricas fabulas, ‥ contemnentes
secundum istorum ~atem Deus nihil intelligit
facit [sic ] sibi dari per dictam parvulam omnia bona sua ‥ et postea penituit se de tanta ~ate
fătŭĭtās, ātis, f. (fatuus 1), sottise : Cic. Inv. 2, 99.
fatuitās ātis, f
- fatuus, folly, fatuity.