fetifer
fētĭfer (foet-), ĕra, ĕrum, adj. [2. fetus + fero],
- causing fruitfulness, fertilizing: Nilus, Plin. 7, 3, 3, § 33.
fētifer, fera, ferum (fetus u. fero), Fruchtbarkeit bringend, fruchtbar, Nilus, Plin. 7, 33: Aprilis, Auson. egl. (V) 2, 4. p. 10, 4 Schenkl.
fētĭfĕr, ĕra, ĕrum (fetus, fero), fécondant : Plin. 7, 33.