festuco
fēstūco (nicht fīstūco), āvi, ātum, āre (2. festuca), festrammen, -schlagen, fundamenta fest., Cato r. r. 18, 7: solum fest., Vitr. 7, 4, 5. Plin. 36, 188.
See: festucare
festūcō, āre, c. fistuco : Cato Agr. 18, 7.