firmiter
firmiter, steadfastly, immovably, fixedly
firmĭter, adv., v. firmus fin.
fīrmiter, Adv. (firmus), fest, mit Festigkeit, I) eig.: f. insistere, Caes.: im Bilde, f. stabilire alqm, Cic.: in suo gradu f. collocari, Cic.: f. hoc tuo sit pectore fixum, Lucil. 431. – II) übtr., fest, bestimmt, promittere, Plaut.: meminisse, Gell. – ➳ Compar. u. Superl. s. fīrmē.
firmĭtĕr (14) (firmus), fermement, avec solidité : Cæs. G. 4, 26, 1 ; Cic. Rep. 1, 69 ; v. firme.
fīrmiter
adv.
- firmus, steadfastly, immovably, fixedly: insistere, Cs.: in suo gradu conlocari.