firme
firme, firmly, steadily, definitely
firmē, adv., v. firmus fin.
fīrmē, Adv. (firmus), fest, mit Festigkeit, I) eig.: insistere, Suet.: firmius durare, Plin.: firmissime statuere alqd, Vitr. – II) übtr., fest, bestimmt, praemandare alqm, recht kräftig, Plaut.: alqd comprehendere, Cic.: graviter et firme respondere, Plin. ep.: firmissime asseverare, steif u. fest, Cic.
saga ‥ ~issime ad terram usque contegebantur
Ælfred ‥ cum suis cohortibus ‥ ~iter ‥ dispositis
~issime, robustissime
quidam ‥ fauces aperiens, que dentibus collisis ~ius coheserunt
in Turri ‥ ~iter ‥ in carcere collocandis
ut ‥ patrociniorum ‥ columna fretus ‥ ~iter fulciri merear
edificavit domum ‥ iiij postibus spiritualium ~issime subvectam
qui cum ~iter dormiunt stertunt
cessante umbra ac veritate ~ius inlucescente
nihil certi ~iter obtinenti
perficere optatum posset quo firmius actum
hoc ‥ ex mea conscientia ~iter scio
~iter et indubitanter hec assero
dicit se ~iter credere quod sic
habeo ~iter [ME: ] in proposito ‥ penitenciam facerestudevestliche
illam donationem ‥ ~iter firmo
terra ‥ cum rectis terminibus et jure hereditario ~iter fixa permaneat
rex foedus ~iter ‥ pepigit
volo et ~iter praecipio ut bene et quiete et libere et honorifice ipsi ‥ illud habeant
vobis mandamus, ~iter precipientes, quod ‥
de treuga †firmitus [MS: firmiter ] tenenda inter panes dissidentes
firmē (14) (firmus), solidement, fortement, fermement : Cic. Fin. 1, 71 || firmius Plin. 35, 165 ; -issime Cic. Att. 10, 14, 3.
fīrmē adv.with comp.and sup.
- firmus, firmly, steadily, definitely: concipere animo: sustinere adsensūs suos: Firmius coire, O.: animum tenere, Ta.: firmissime: adseverare.