flagitiose
flagitiose, shamefully, basely, infamously, flagitiously
flāgĭtĭōse, adv., v. flagitiosus fin.
flāgitiōsē, Adv. (flagitiosus), lasterhaft, unsittlich, schändlich, schandbar, schmählich, mit Schimpf und Schande, in ehrenrühriger Weise, impure ac fl. vivere, Cic.: turpiter ac fl. (haec) dicta esse, Cic.: fl. descivisse a Stoicis, Cic.: sumus fl. imparati, es ist eine Schande (ein Skandal), wie schlecht wir mit Geld u. Truppen versehen sind, Cic.: Hortensius filius fuit Laodiceae gladiatoribus fl. et turpiter, zog sich durch sein Benehmen Schimpf u. Schande zu, Cic. – alcis amori flagitiosissime servire, auf das schandbarste frönen, Cic.
flāgĭtĭōsē (14) (flagitiosus), dʼune manière scandaleuse, infâme : Cic. Fin. 3, 38 ; -sissime Cic. Cat. 2, 8 || honteusement, avec déshonneur : Cic. Att. 7, 15, 3 ; Font. 34 ; de Or. 1, 227 || -sius Arn. 4, 141.
flagitiose . adv. s. et, v. flagitiosus
See an image
See an image
flāgitiōsē adv.with sup.
- flagitiosus, shamefully, basely, infamously, flagitiously: vivere: imparati: desciscere ab aliquo: aliorum amori flagitiosissime serviebat.