flagratores

flagrātōres dicebantur genus hominum, quod mercede flagris caedebantur, Paul. ex Fest. p. 89, 5 Müll.; cf.:

• ‡ flagratores qui flagris conducti caedunt, Placid. p. 463.

flagrātōrēs = qui se flagris conducti caedunt, Placid. gloss. V, 22, 25. Vgl. Paul. ex Fest. 89, 5.

flăgrātōrēs, m. (flagrum), qui mercede flagris cædebantur P. Fest. 89, 5 ; cf. Gloss. 5, 22, 25.