1 flagrare
v. flagitare(1a)
2 flagrare
[CL]
1 to be ablaze, burn.
torrida flagrantis perpessi lumina solis
[Aldh. VirgV 1528]; a690 ~ans lichinus
[Id. Ep. 5 p. 491]; Aethiopes quos sol ~ans nimio ardore semper adurit
[Lib. Monstr. I 9]; ~ans, micans, ardens, cupiens, festinans
[GlH F 436]; ave, fornax, in qua flagrat / et flagrando magis fragrat caritas ignicoma
[Walt. Wimb. Virgo 46].
2 to burn (fig., w. zeal, desire, or sim.). b (w. inf.). c (pr. ppl. as adj., of passion or sim.) vehement, intense.
675 quod nostra parvitas ‥ ad consortium vestrum ardenti desiderio ~abat
[Aldh. Ep. 2]; 802 ut ‥ ~antiores erga eorum religionis amorem existant
[(Lit. Papae) W. Malm. GP I 37]; ~ans, lasciviens
[GlH F 222]; verum discordes flagrant ardentibus irae
[Frith. 1113]; praesul ‥ ~ans superno desiderio
[Byrht. V. Ecgwini 358]; tanto ‥ ~ant caritatis ardore
[Anselm (Ep. 85) III 210]; quo amore domini sui recte ~aret?
[Alex. Cant. Dicta 5 p. 138]; inhesit ‥ potentibus importune ~ans ambitio
[Ord. Vit. VIII 1 p. 261]; ~ans amore martyrii animus nichil majus quam judicis clementiam formidabat
[W. Newb. Serm. 889]. b propter amicitiam que inter nos coruscare ~abat
[Byrht. V. Ecgwini 378]. c constanti flagrante fide
[Wulf. Swith. II 577]; cum flagrans devotio / et fraglans oratio / petebant celestia
[Edmund BVM 3. 40]; in amorem solitarie conversacionis ~anti desiderio estuabat
[Chr. Witham 500].
3 (trans.) to inflame, (fig.) to inspire w. zeal, desire, or sim..
c802 quod libenter fecissem, si me tanto ~ari ingenio nossem ut tam arduas rationes digne exponere posse confiderem
[Alcuin Ep. 309 p. 474].
3 flagrare
v. fragrare