flambardus
Temereque majoribus, quasi vi regia fultus imperabat : unde a Roberto Dispensatore regio Flambardus cognominatus est, quod vocabulum ei secundum mores ejus et actus quasi prophetice collatum est ; flamma quippe ardens, multisfactis intulit genti novos ritus, quibus crudeliter oppressit populorum cœtus, etc.
Flammardumeumdem Ranulfum vocat Ivo Carnot. Epist. 157 :
Quod in Ecclesia Luxoviensi paternitas vestra poterit agnoscere, quam jam per plures annos Ranulfus agnomine Flammardus, Dunelmensis Episcopus inaudito invasionis genere occupavit, qui duos filios suos vix duodennes accepto pastorali baculo a Comite Normannorum prædictæ Ecclesiæ intrudi fecit, ea conditione, ut si primogenitus moreretur, Judaico more in Episcopatum alter alteri subrogaretur.A patre
Flammardofilios
Flammigerosappellat idem Ivo Ep. 149 :
Cum et ipsos Flammigeros pueros de prædicta Ecclesia ejici feceritis.