fluitare

fluitare [CL] 1 (of liquid) to flow, run; b (fig.). c (w. dat.) to permeate. aquae quarum natura est ~are semper atque ad ima delabi Bede Gen. 18; ~ent, flowen GlH F 531.  b splendida dum proceris fluitabant dogmate dicta, / ‥ / gurgitibus puris populorum corda rigabat Mir. Nin. 154.  c morbi diffugiunt, fluitant miracula membris Mir. Nin. 457. 2 to float. est lacus in quo res quevis fluitare feruntur, / in reliquo mergi corpora queque ferunt Neckam DS III 251. 3 to hang loosely. litora cognoscit, cognoscens litora poscit, / datque manum frenis, fluitantibus obstat habenis R. Cant. Malch. VI 529; cutem que circa ventrem et lumbos diffusiori ruga ~abat Mir. Cuthb. Farne 5. 4 to move unsteadily, (fig.) to be (morally) unsteady, to waver. mentem humiliatam ab omnibus ~antium cogitationum finibus ‥ constringere Bede Luke (xvii 8) 541 (cf. GlH F 532: ~are, cogitare); ~abunt, dilabentur; ‥ ~antem, fluctuantem GlH F 528, 530; quod vere ipsi [Augustinenses] apud se requiescentem beatam possideant Mildretham, quae etiam suo ~anti testatori de temeritatis confusione tantam contulit gratiam Gosc. Lib. Mild. 26; ab his qui terram sapientes et a Deo sola terrena flagitantes, sub celi firmamento aquarum instar dilabuntur et ~ant Ailr. Spec. Car. I 32. 536B; fideles Christo conjungunt nec dissolutos ~are permittat S. Langton Serm. 1. 27; ut ~et apud se an gule incitanti satisfaciat an non J. Godard Ep. 231; trabs, vigor internus, totam corroborat edem, / turbine Fortune non fluitare sinit Garl. Epith. VI 500.