forsitan
forsitan, perhaps, peradventure, it may be that
- I Usually in principal clauses.
- A With subj. (class. and freq.; only so in Cicero): si altera illaec magis instabit, forsitan nos reiciat, Ter. Phorm. 717: longiorem orationem causa forsitan postulet, tua certe natura breviorem, Cic. Lig. 12, 38 (al. fortasse postulat, v. Halm. ad loc.): forsitan quaeratis, qui iste terror sit, etc., id. Rosc. Am. 2, 5; Verg. G. 2, 288: forsitan quispiam dixerit: Nonne, etc., Cic. Off. 3, 6, 29 (for which: fortasse dixerit quispiam, id. de Sen. 3, 8): forsitan occurrat illud, etc., id. de Or. 3, 9, 34: major ars aliqua forsitan esset requirenda, id. ib. 2, 45, 189; 1, 15, 67: illud forsitan quaerendum sit, num, etc., id. Off. 1, 45, 159: haec ipsa forsitan fuerint non necessaria, id. Brut. 13, 52: forsitan meliores illi accusatores habendi sint, id. Verr. 2, 1, 38, § 58: nimium forsitan haec illi mirentur atque efferant, id. ib. 2, 4, 56, § 124.—With sed: quae forsitan vobis parvae esse videantur: sed, etc., id. Verr. 2, 4, 21, § 47 fin.; id. Att. 12, 18, 1; so with subj., Liv. 3, 25, 9: quae forsitan laus sit, verum tamen, Cic. Brut. 8, 33: forsitan dicatis, Liv. 31, 31, 19: matrem insimulare forsitan fas non sit, id. 39, 10, 4; 31, 38, 4; 40, 15, 4; Quint. 2, 16, 11.—
- B With indic. (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.): forsitan et publica, sua certe liberata fide, in castra redierunt, Liv. 9, 11, 13; 22, 23, 5; cf. Sall. J. 106, 3: incipies forsitan justus esse rex, Curt. 7, 4, 17: forsitan non periculosius est tacere quam dicere, id. 7, 1, 37; 4, 14, 20; Liv. 21, 40: forsitan haec aliquis, nam sunt quoque, parva vocabit, Ov. R. Am. 419: forsitan ventos timebas, id. F. 2, 97.—
- II In dependent clauses (rare), with ut: neque id facio, ut quibusdam forsitan videor, etc., Cic. Fam. 1, 8, 2.—With quam: videor jam liberius loqui debere quam forsitan ipsi velint, Cic. Verr. 2, 2, 4, § 11.—With quod: decrevi ad te scribere, quod forsitan minus ea perspicias, Serv. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1.—With cum: minime consentaneum est, cum bello tuo forsitan vix sufficias, Liv. 10, 18, 3 (but not in Lucr. 5, 610, where the correct read. is forsitan e rosea, etc.; v. Lachm. p. 302).
- for fors sit an, perhaps, peradventure, it may be that: mihi parvam habeat fidem, T.: forsitan quaeratis, etc.: Forsitan . . . quae sint fastigia quaeras, V.: illud forsitan quaerendum sit, num, etc.: nimium forsitan haec illi mirentur: liberius loqui quam forsitan ipsi velint: querellae, cum forsitan necessariae erunt, L.: te iam tenet altera coniunx Forsitan, O.: multa tulimus alii spe forsitan recuperandae libertatis: illius facto, primo forsitan dubio, etc., L.: forsitan post paulo morbo interitura vita, S.
-
…me te oblectes ; mecum tota sis Meus fac sis postremo animus, quando ego sum tuus. Me miseram forsitan hic mihi parvam habeat fidem, Atque ex aliarum ingeniis nunc me iudicet. Ego pol quae mihi sum conscia…
Terence, Eunuchus
-
…Cato, propter singulare animi mei de tua virtute iudicium vituperare ; non possum ; ; non nulla forsitan conformare et leviter emendare possim. non multa peccas, inquit ille fortissimo viro senior magister, sed peccas ;…
Cicero, pro Murena
-
…tamen ipse me conformo ad eius voluntatem, a quo honeste dissentire non possum, neque id facio, ut forsitan quibusdam videar, simulatione ; tantum enim animi inductio et me hercule amor erga Pompeium apud me valet, ut…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…parum pressi et nimis redundantes ; Rhodii saniores et Atticorum similiores. sed de Graecis hactenus ; etenim haec ipsa forsitan fuerint non necessaria. Tum Brutus Ista vero, inquit, quam necessaria fuerint non facile dixerim ; iucunda certe…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…patris in pueritia doctus essem et in forum ingeni tantum, quantum ipse sentio, non tantum, quantum ipse forsitan vobis videar, detulissem, non possim dicere me haec, quae nunc complector, perinde, ut dicam discenda…
Cicero, de Oratore
-
…enim alia in causa M. Cato fuit, alia ceteri, qui se in Africa Caesari tradiderunt Atqui ceteris forsitan vitio datum esset, si se interemissent, propterea quod lenior eorum vita et mores fuerant faciliores, Catoni cum…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…pro reo dicentur, omnia necessario a tempore atque homine ad communis rerum et generum summas revolventur. Atque haec forsitan homini non omnia, quae sunt in natura rerum, celeriter animo comprehendenti permulta videantur, quae veniant in iudicium…
Cicero, de Oratore
-
…, tabulae pictae Graecos homines nimio opere delectant. itaque ex illorum querimoniis intellegere possumus haec illis acerbissima videri quae forsitan nobis levia et contemnenda esse videantur. mihi credite, iudices, tametsi vosmet ipsos haec eadem audire certo scio…
Cicero, in Verrem
-
…suscipiendus esset et si in eius modi genere orationis nihil esset nisi falsum atque imitatione simulatum, maior ars aliqua forsitan esset requirenda nunc ego, quid tibi, Crasse, quid ceteris accidat, nescio ; de me autem causa…
Cicero, de Oratore
-
…vel etiam ipsius animi, quae vacent iustitia ; haec enim una virtus omnium est domina et regina virtutum. Forsitan quispiam dixerit Nonne igitur sapiens, si fame ipse conficiatur, abstulerit cibum alteri homini ad nullam rem utili Minime…
M. Tullius Cicero, De Officiis