fossor
fossor, a digger, delver, ditcher
fossor, ōris, m. [fodio], a digger, delver, ditcher.
- I Lit.
- A In gen. (poet. and in post-Aug. prose): et labefacta movens robustus jugera fossor, Verg. G. 2, 264: squalidus in magna compede fossor, Juv. 11, 80; Hor. C. 3, 18, 15; Mart. 7, 71, 4; Col. 11, 2, 38: ceu septa novus jam moenia laxet Fossor, i. e. a miner, sapper, Stat. Th. 2, 419.—
- B In partic.
- 1 A miner, workman in a mine, Vitr. 7, 8, 1; Calp. Ecl. 4, 118 (cf. aurifossor).—
- 2 In late Lat., a grave-digger, Inscr. Orell. 4925 al.; cf. fossa, I. B. 3.—
- 3 In mal. part., a fornicator, Aus. Ep. 49; cf. fossa, I. B. 4.—
- II Transf., in gen., in a contemptuous signif., a common laborer, a clown, Cat. 22, 10: cum sis cetera fossor, Pers. 5, 122.
fossor, ōris, m. (fodio) = σκαφεύς, ὀρυκτής (Gloss.), der Gräber, I) eig.: A) des Ackers, Weinberges, Verg., Col. u.a. – poet. übtr. = ein gemeiner u. ungebildeter Mann, Catull. 22, 10. Pers. 5, 122. – B) im Bergwerk, der Bergmann, Vitr. 7, 8, 1. Calp. ecl. 4, 118: metallorum foss., Erzgräber, Hieron. adv. Iovin. 2, 6. Vgl. aurifossor. – C) der Minierer, Stat. Theb. 2, 418. – D) = κοπιάτης, der Totengräber, Murat. inscr. Christ. 1970 no. 1. 2. 3 u. 6. Corp. inscr. Lat. 6, 9655. – II) übtr., der Hurer, Auson. epigr. 65, 7. p. 213, 24 Schenkl.
primus adest terrae fossor venerandus Aðelwold; / tum fodiunt alii
suum forte curvus ~or et sedulus secus salicem, qua ciconie congesserant, interdiu fodiebat ortulum
erat ~or quidam ‥ qui ‥ instante solennitatis die operi ~oris presumebat insistere. hic a quadam scobe suam effodit argillam ‥
~ores, dum eruderarent ‥(v.
dum ~ores muros et abscondita terre rimarentur, in medio civitatis antique cujusdam magni palacii fundamenta diruerunt
sicut dicimus aliquid attribui alteri propter instrumentum, propter vestimentum et similia, quemadmodum dicimus istum hominem esse remigatorem a remo vel ~rem [] some MSS add a fodiendo
quidam ~or magnus laborator et comestor
delvar or dyggar , ~or
Girardus ~or
hic ~or,a dyker
tanta fuit multitudo ut ~ores tedio affecti plura corpora defunctorum in una fossa glomeratim proicerent
cur non fossoribus sepulcrum prebuit?
instrumenta: remanent in curia ‥ ij vanni et ij scale et ij ~ores et ij alvei
fossŏr, (14) ōris, m. (fodio), bêcheur, piocheur : Col. Rust. 11, 2, 38 ; Virg. G. 2, 264 || homme grossier, rustre : Pers. 5, 122 || ouvrier mineur : Vitr. Arch. 7, 8, 1 || pionnier, sapeur [t. de guerre] : Stat. Th. 2, 419 || fossoyeur : CIL 6, 7543 || fornicateur : Aus. Ep. 70.
- 1. boer, wijnbouwer;
- 2. mijnwerker;
- 3. (metaf.) ruwe, onbeschaafde man.
fossor ōris, m
- FOD-, a digger, delver, ditcher: robustus, V.: Squalidus, Iu.—Poet., a bumpkin, Ct.