fossorius
fossōrĭus, a, um [fodio],
- adapted to digging, fit for delving: pars (securis), Isid. 19, 19, 11.—As subst.: fossōria, ae, f., digging (as an occupation), Firm. Math. 2, 10 init.
fossōrius, a, um (fodio), zum Stechen od. Graben geeignet, pars (securis), Isid. 19, 19, 11. – subst. fossōrium, iī, n., das Grabscheit, Isid. 20, 14, 7; vgl. Gloss. ›fossorium, ὄρυξ‹.
ipse abbas ferramentum ~ium invadit
si opus ~ium injungitur, debent in die duo homines de novo fossato facere j perticatam
fossōrĭus, a, um (fodio), qui sert à creuser : Isid. Orig. 19, 19, 11.
fodit. Codex MS. Irminonis Abb. Sangerman. fol. 12. col. 2 :
Solvunt in pascione denariosEt fol. 16. v°. :iiii. ... ad Nativitatem Domini Fosso rium 1. pullosiii. ovaxv. corvadas, carrop. manop.
Sunt ex ipsis mansisUbixxii. qui solvunt ad tertium annum soalesxxii. et Fossoriosxxx. pullos,clx.
Soalesporcellos interpretor.