fossura
fossūra, ae, f. [fodio], a digging (post-Aug., whereas fossio is quite class.).
- I Lit.: plana fossura, Col. 4, 14, 2; Pall. 10, 14, 2.—In plur.: complanata juga fossuris montium, Suet. Calig. 37: puteorum, Vitr. 5, 9, 8; Col. 4, 28, 2.—
- II Transf., concr., a pit: summa fossura operiatur arundinibus, Vitr. 8, 1, 4.
fossūra, ae, f. (fodio), I) das Graben, Col. 4, 14, 2 u.a. Pallad. 10, 14, 2. – Plur., fossurae puteorum, Vitr. 5, 9, 8: fossurae montium, die Abtragungen, Suet. Cal. 37, 3: absol., tres fossurae, Col. 4, 28, 2. – II) meton., der Graben, summa, Vitr. 8, 1, 4: superior, inferior, Corp. inscr. Lat. 8, 2728, 26 u. 29: Plur., ibid. 8, 2728, 24.
si dominus preciperet suo servo qui tenetur sibi in ~a, bene sequitur quod tenetur sibi velle fodere
quidam laici transeuntes, virum Dei in ~a terre desudantem videntes, dixerunt ‥(
fodicione
locus ubi ~a illa facta fuit est ‥ locus aquaticus qui vocatur Seeth’ infra magnam communam pasture
in rupis duriciem ligonum livores incepere fremere et, dum inportunis concussibus et ~is continuis scemata firmissime cogerentur cedere, ‥
ad extrahend’ et deducend’ dictam navem extra idem(wose suprastokkes in quadam ~a vocata ledook ‥ apud Deptford’
in ~a circa culturas, iiij d.
~a: in xxiiij perticatis fosse circa curiam scurandis
dedit monachis Cestrie liberam ~am omnimodarum turbarum manerio de Brombur’
dedit ‥ lx carectatas turbarum in mossis suis ‥ fodiendarum et capiendarum et in terris suis juxta ~as exsiccandarum
~a carbonum
fossūra, (16) æ, f. (fodio), action de creuser la terre, forage : Vitr. Arch. 5, 9, 8 || fosse : Vitr. Arch. 8, 1, 4.
- 1. het graven;
- 2. (meton.) greppel.