fossula
fossŭla, ae, f. dim. [fossa],
- a little ditch, Cato R. R. 161, 4; Col. 11, 3, 54; 12, 46, 3.
fossula, ae, f. (Demin. v. fossa) = ὀρυγμάτιον, ein kleiner Graben, eine kleine Grube, ein kleines Loch, Col. 11, 3, 54. Gromat. vet. 342, 21 u. 360, 8: Plur., Cato r. r. 161, 4. Col. 12, 46, 3.
hec ~a, ~e
rex ‥ belligeros super fossati ‥ planiciem ‥ coegit astare, lanciis et signiferis cuidam clausure lignee ~e superedite inclinantibus
sunt duo ~e juxta extremas oris partes; illas ~as incide et liquorem supradictum infunde
quare duo gemelli in eadem matrice geniti ‥ diversis moribus sint et complexione? ‥ in ipsa generacione discussum fuit sperma et in duas partes divisum que in duas ~as abierunt
fossŭla, (16) æ, f. (fossa), petit fossé : Cato Agr. 161, 4 ; Col.