fugitor
fŭgĭtor, ōris, m. [fugio],
- one who flees or runs away, Plaut. Trin. 3, 2, 97 (723).
fugitor, ōris, m. (fugio), der Flüchtling, Plaut. trin. 723.
fŭgĭtŏr, ōris, m. , c. fugitivus : Pl. Trin. 723.
Plaut. Trin. 3. 2. 97. Credo, acrem fugitorem fore.