fulgens
fulgens, shining, bright, dazzling, glistening
fulgēns, entis: gleaming, flashing, 2.749; glowing, bright, 9.614. (fulgeō)
fulgens, entis, Part. and P. a., from fulgeo.
fulgēns, entis, PAdi. (v. fulgeo), glänzend, strahlend, facies fulgentior, Sen. ep. 115, 4: quod in caelo fulgentissimum vident, Augustin. de doctr. Chr. 1, 7. – übtr., ausgezeichnet, iuvenis fulgentissimus, von glänzendem Verdienste, Vell. 2, 71, 1: fulgentissimum C. Caesaris opus, Vell. 2, 39, 1: fulgentissimum et caeleste os, glänzende Beredsamkeit (Ciceros), Vell. 2, 64, 3: duo fulgentissima cognomina patris et patrui (Scipionum), Val. Max. 3, 5, 1.
fulgēns, (11) tis, p.-adj. de fulgeo, étincelant, brillant, éclatant : fulgentior Sen. Ep. 115, 4 ; -tissimus Vell. 2, 71, 1.
fulgēns ntis, adj.
- P. of fulgeo, shining, bright, dazzling, glistening: oculi, H.: arcus, H.: signis Castra, H.: Aere caput, with gleaming helmet, V.—Fig., illustrious, glorious: imperio Africae, H.: sacerdotio, Ta.