fulgor
fulgor, lightning, a flash of lightning
- lightning, a flash of lightning (mostly poet. for fulgur): fulgorem quoque cernimus ante Quam tonitrum accipimus, Lucr. 6, 170 Lachm. N. cr.; so ib. 217; Verg. A. 8, 524; Ov. M. 7, 619.—In plur.: prospera Juppiter his dextris fulgoribus edit, Cic. poët. Div. 2, 39, 82 cf. id. Rep. 6, 17: (anhelitus terrae) cum se in nubem induerint, tum et fulgores et tonitrua exsistere, id. Div. 2, 19, 44.—
- II Transf., flash, glitter, gleam, brightness, splendor (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- A Lit.: cujus (candelabri) fulgore collucere atque illustrari Jovis templum oportebat, Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71; cf. Auct. Her. 4, 33, 44: armorum, Hor. C. 2, 1, 19; cf. Quint. 10, 1, 30: vestis, Ov. M. 11, 617; cf.: purpureae abollae, Suet. Calig. 35: speculorum, Plin. 7, 15, 13, § 64; cf. Quint. 11, 3, 68: solis, Plin. 11, 37, 54, § 142; Suet. Aug. 79: carbunculi, Plin. 37, 7, 25, § 93: oculos tremulo fulgore micantes, Ov. A. A. 2, 721: fulgor ab auro, Lucr. 2, 51: non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat, Hor. A. P. 143: stellae solis fulgore obumbrantur, Sen. Q. N. 1, 1, 11.—In plur.: cum stupet insanis acies fulgoribus, i. e. glittering utensils, plate, Hor. S. 2, 2, 5.—*
- 2 Concr., a shining star: deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis, Cic. Rep. 6, 17.—
- B Trop., brightness, splendor, glory, renown: nominis et famae quondam fulgore trahebar, Ov. Tr. 5, 12, 39: gloriae, Val. Max. 8, 1, 11; cf.: omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit, Quint. 10, 1, 72: urit fulgore suo qui praegravat artes, Hor. Ep. 2, 1, 13: avitus, Vell. 2, 4 fin.: rerum, Plin. 7, 26, 27, § 95.
lux ab oriente ‥ emergens cunctam terre superficiem operuit latitudine sui ~oris
omnem mundanam pulchritudinem et ipsius solis ~orem sui splendore et gloria devincens
sicut displosa nube ~or aut sol oriens subito radios jacit
talpa solis fulgorem sitiet
nonne luna, que corpus est opacum, omne lumen quod habet a sole recipit, quo noctem ipsa illuminat et gradientibus iter ostendit, et tamen sol sine lune medio hec non facit, qui proprio cursu noctem causat et in ea tenebras potius quam ~orem ‥?
quantum in cordibus apostolorum gloriosus resplendit ~or
tenebratur oculus ejus infirmitate sua aut reverberatur ~ore tuo?
tamen ~orem litterarum hujus libri [cf. ] lippientes oculi humani non sustinent intueriApoc. vi 1–17
serpentes ‥ vario colore terribiles qui in quibusdam squamis auri ~ore radiabant
nullus gemmarum ~or, nulla vestium vanitas
sicut regium diadema ~or gemmarum ornat
sicut patet quod in oculo leonis et cati sunt ~or et perspicuitas partes quaedam ipsius organi
sardius ~orem habet
- 1. bliksem, weerlicht;
- 2. glans, schittering [auri; speculorum; armorum; vestis; oculorum];
- 3. (poët.; postklass.) (metaf.) luister, roem [gloriae; nominis];
- 4. (meton.) lichtgevend voorwerp; meteoor.
- 2 FLAG-, lightning, a flash of lightning: vibratus ab aethere, V.: notam fulgore dedit, O.: dextris fulgoribus, C.poët.—Flash, glitter, gleam, brightness, splendor: (candelabri) fulgore conlucere templum: vestis, O.: fumum ex fulgore dare, H.: maculosus auro, i. e. spots of gleaming gold, V.: auri, Ta.: stupet acies fulgoribus, glitter(of plate), H.: qui dicitur Iovis, i. e. dazzling star.—Fig., brightness, splendor, glory, renown: famae, O.: honorum, Ta.
-
…se in nubem induerint eiusque tenuissimam quamque partem coeperint dividere atque disrumpere idque crebrius facere et vehementius, tum et fulgores et tonitrua existere ; si autem nubium conflictu ardor expressus se emiserit, id esse fulmen. quod igitur vi…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…stellarum Cassiepia. Hanc autem inlustri versatur corpore propter Andromeda aufugiens aspectu maesta parentis. Huic Equos ille iubam quatiens fulgore micanti summum contingit caput alvo, stellaque iungens una tenet duplices communi lumine formas aeternum ex astris cupiens conectere nodum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…aspicienda est figura capitis atque ardor oculorum huic non una modo caput ornans stella relucet, verum tempora sunt duplici fulgore notata e trucibusque oculis duo fervida lumina flagrant atque uno mentum radianti sidere lucet ; opstipum caput, a t…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…; ad quas adhibita memoria et diligentia et monumentis superiorum efficitur ea divinatio, quae artificiosa dicitur, extorum, fulgorum, ostentorum signorumque caelestium. Non est igitur ut mirandum sit ea praesentiri a divinantibus, quae nusquam sint ;…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quibus unum globum possidet illa, quam in terris Saturniam nominant. Deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Iovis ; tum rutilus horribilisque terris, quem Martium dicitis ; deinde subter mediam fere regionem sol…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…formam aut hippocentauri Potest igitur, quod modo negabas, veritatem casus imitari. Sed quoniam de extis et de fulgoribus satis est disputatum, ostenta restant, ut tota haruspicina sit pertractata. mulae partus prolatus est a te .…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quid hoc indignius aut quid minus ferendum videri potest Verresne habebit domi suae candelabrum Iovis e gemmis auroque perfectum cuius fulgore conlucere atque inlustrari Iovis optimi maximi templum oportebat, id apud istum in eius modi conviviis constituetur, quae domesticis…
Cicero, in Verrem
-
…respondeam quid, si etiam ratio exstat artificiosae praesensionis facilis, divinae autem paulo obscurior quae enim extis, quae fulgoribus, quae portentis, quae astris praesentiuntur, haec notata sunt observatione diuturna. affert autem vetustas omnibus in rebus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…esse mundum, ut certis rebus certa signa praecurrerent, alia in extis, alia in avibus, alia in fulgoribus, alia in ostentis, alia in stellis, alia in somniantium visis, alia in furentium vocibus. ea…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…maerentis imago vertitur, quam quidem Graeci Engonasin vocitant, genibus quia nixa feratur. hic illa eximio posita est fulgore Corona. Atque haec quidem a tergo, propter caput autem Anguitenens, quem claro perhibent Ophiuchum nomine Graii .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum