About
Menu

fulgorare

fulgorare [LL < CL fulgor; cf. CL fulgurare] 1 to shine brightly; b to gleam (w. reflected light). egreditur enim sub silentio noctis de locello suae sanctae pausationis in modum viri habitus venerabilis, ~ando se obeunte caelestis claritatis fulgore Herm. Arch. 18; fulguranti adventus vestri [sc. Hen. II] lumine attoniti Gir. TH III 48.  b qui non aut armorum fulgurante politu [? l. politura] aut auri textura spectabili congestis vestibus preciosis, aut argentei splendoris lucifluis indumentis arva fulgore perfunderet Ps.-Elmh. Hen. V 76. 2 (fig.) to shine w. glory, be conspicuous. nonne tota insula ‥ reliquiis indigenarum fulgurat ‥?  W. Malm. GR III 245; fama de illo fulgurans per ora plurimorum et aures discurrebat J. Furness Kentig. 23 p. 201. 3 (trans.) to shine out, beam forth. b to cause to shine. glorie lapides qui pernitiem in protervos, auxilium fulgurent in suplices W. Malm. GP I 2 p. 8.  b ut [currus Phebi] ‥ sui luminis beneficio tellurem perfunderet fulguratum Ps.-Elmh. Hen. V 76.

Saved

Recent