fulgenter
fulgenter, adv., v. fulgeo, P. a. fin.
fulgenter, Adv. (fulgens), blitzend, schimmernd, nur im Compar. fulgentius, Plin. 10, 43: übtr., Plin. 22, 4.
splendide, fulgide, ~enter
fulgentĕr [inus.], avec éclat : -tius Plin. 10, 43.
fulgenter . adv. c. et, v. fulgeo
See an image
See an image
Plin. 10. 20. 22. Gemmantes pavo expandit colores, adverso sole maxime, quia sic fulgentius radiant.