fullonicus
fullōnĭcus, a, um, adj. [fullo], of or belonging to fullers.
- I Adj.: pila, Cato R. R. 10, 5; 14, 2.—
- II Subst.: fullōnĭca, ae, f.
- A (Sc. ars.) The fuller's craft, fulling: si non didicisti fullonicam, Plaut. As. 5, 2, 57 (907) (dub. fulloniam, Fleck.): fullonicam docere, Lact. 1, 18, 21; Vitr. 6 praef. § 7.—
- B (Sc. officina.) A fuller's shop: eum, in cujus fundo aqua oritur, fullonicas circa fontem instituisse, Dig. 39, 3, 3; also, fullonica, orum, n., ib. 7, 1, 13, § 8.
fullōnicus, a, um (fullo), zum Walker gehörig, Walker-, I) adi.: pila, ein Walkertrog, Cato r. r. 14, 2. – II) subst.: fullōnica, ae, f., a) (sc. ars) das Walkerhandwerk, die Walkerei, Vitr. 6. praef. § 7: fullonicam docere, Lact. 1, 18, 21. – b) (sc. officina) die Werkstatt des Walkers, die Walkerei, Laber. com. 147. Ulp. dig. 39, 3, 3: dasselbe fullōnica, ōrum, n., Ulp. dig. 7, 1, 13. § 8.
medietas molendini ~i de Kyrkeby, que prius ‥ extendebatur ad x marcas, nunc extenditur ad viij marcas
r.c. de xxviij s. ix d. receptis de uno molendino ~o
de molendino ~o nichil, quia diruptum et debile
fullōnĭcus, (16) a, um (fullo), de foulon : Cato Agr. 10, 5 || [et surtout] fullōnĭus, a, um, Pl. Ps. 782 ; Plin. 7, 196.
fullonicus , a, um. adj. et, v. fullonius
See an image
See an image