fullonius
fullōnĭus, a, um, adj. [fullo], of or belonging to fullers.
- I Adj.: ars, the art of fulling, Plin. 7, 56, 57, § 196: creta, fuller's earth, id. 17, 8, 4, § 46: aenae, id. 24, 13, 68, § 111: saltus, a jumping in fulling, Sen. Ep. 15.—Comically: nisi lenoni munus hodie misero, Cras mihi potandus fructus (perh. fucus) est fullonius, to-morrow I must swallow ink (acc. to others, must let myself be stamped upon), Plaut. Ps. 3, 1, 15 (781). —
- II Subst.
- α fullōnium, ĭi, n. (=fullonica, II. B.), a fuller's shop, Amm.14, 11, 31.—
- β fullōnia, ae, f., the fuller's trade (sc. ars): si non didicisti fulloniam, non mirandumst, Plaut. As. 5, 2, 57 (907) Fleck. (al. fullonicam).
fullōnius, a, um (fullo), zum Walker gehörig, Walker-, pila, ein Walkertrog, Cato r. r. 10, 5: creta, Plin. 17, 46: aënae, Kessel, Plin. 24, 111 u. 27, 92: spina, Distel zum Aufkratzen der Haare des gewalkten Tuchs, Plin. 16, 244: urina, Plin. 28, 174: saltus, Sprung der Walker beim Walken, Sen. ep. 15, 4: ars, Plin. 7, 196. Non. 34, 1: fulloniae artis minister, Corp. inscr. Lat. 13, 8345. – scherzh., cras mihi potandus fructus est fullonius, muß ich mich walken (von meinem Herrn prügeln) lassen, Plaut. Pseud. 782. – subst., a) fullōnia, ae, f., das Walkerhandwerk, die Walkerei, didicisse fulloniam, Plaut. asin. 907. – b) fullōnium, iī, n., die Walkerwerkstätte, die Walkerei, Amm. 14, 11, 31 u. 22, 11, 4; vgl. Gloss. ›fullonium, γναφεῖον‹.
molendinum fulloneum
de firma molendini fulonii
furnum et tinctoriam et ~iam in manu mea retinui(
assessum tinctorii, textorii, †fullonici [(MS: fullonii ] debet fieri per visum xij burgensium
~ium, opus fullonum
de R. de B. pro falsa ~ia cum fece vini ij s.