fultura
fultura, a prop, support
fultūra, ae, f. [fulcio], a prop, stay, support (perh. not ante-Aug.).
- I Lit.: fundamenta pro fultura et substructione fungentur, Col. 1, 5, 9.—In plur.: Vitr. 10, 22 fin.—
- II Transf., a strengthening, refreshing (cf. fulcio, I. B.): deficient inopem venae te, ni cibus atque Ingens accedit stomacho fultura ruenti, Hor. S. 2, 3, 154: cujus (corporis) fulturis animus sustinetur, Plin. Ep. 1, 9, 4.
fultūra, ae, f. (fulcio), I) die Stütze, Sen. de ben. 6, 15, 7 u. nat. qu. 3, 27, 6: verb. fultura et substructio, Col. 1, 5, 9: Plur., Vitr. 6, 8 (11), 3; 10, 1, 2; 10, 16 (22), 11: verb. fulturae ac substructiones, Plin. ep. 10, 39 (48), 2. – II) übtr., die Stärkung des Leibes durch Essen usw., Hor. sat. 2, 3, 154. Plin. ep. 1, 9, 4.
~a,fotstan
bases, altare vel ~a
hec ~a,a post
omnes ~e, quas vulgobuttresses vocant, de novo erecte
‘bases’ [cf. ] nomen Graecum est et in ipso Graeco sic positum, quod Latine ~as significat, quo nomine gressus ejus confirmatos indicatAct. iii 7
fultūra, (14) æ, f. (fulcio), soutien, étai : Col. Rust. 1, 5, 9 ; [fig.] Plin. Min. Ep. 1, 9, 4 || nourriture fortifiante : Hor. S. 2, 3, 154.
- 1. stut, steun, ook metaf.;
- 2. het stutten, steunen.
fultūra ae, f
- fulcio, a prop, support: accedit stomacho fultura, H.