fultor
fultor, ōris, m. [fulcio],
- a supporter, support, prop (late lat.); trop.: ecclesiae, Venant. Carm. 2, 15, 19.
fultor, ōris, m. (fulcio, s. Eutych. 455, 30), der Stützer, übtr., ecclesiae, Ven. Fort. carm. 2, 15, 19.
~or, sustentator
turpium ‥ extirpator potius et ultor quam aut fautor aut ~or esse deberet
fultŏr, ōris, m. (fulcio), soutien [fig.] : Fort. Carm. 2, 15, 19.